Polub nas na Facebooku

Aktualności

Lekcja 51. Przekazywanie tradycji

Ilustracja

Prawda jest bezpieczna i niezniszczalna, ponieważ może zostać przekazana przez usta tak wielu i wydobywa się z tak wielu źródeł. Mimo to, pozostaje zakryta przed niegodnymi. Dostęp do niej mają tylko ci, którzy przestrzegają niektórych lub wszystkich ograniczeń (jama) i praktyk indywidualnej dyscypliny (nijama).

Więcej...

Komentarzy: 0

Lekcja 50. Słuchanie pism

Ilustracja

Studiowanie pism (siddhanta śrawana), będąca szóstą nijama, wieńczy proces duchowych poszukiwań. Zanim do niego dojdziemy, zanim odnajdziemy swego satguru, możemy poznawać wszystkie pisma święte świata, rozważać ich treść, polemizować z nimi lub przyjmować ich argumenty.

Więcej...

Komentarzy: 0

Lekcja 49. Mieszkając w domu Boga

Ilustracja

Bóg i bóstwo opiekuńcze nie przebywa jedynie w domowym sanktuarium. Obserwują życie rodziny, słuchają rozmów. Ich głos przejawia się jako sumienie domowników. Świadomość, że przebywamy w domu Boga sprawia, że dostrzegamy Jego obecność w każdym przejawie życia: w drzewach, roślinach, ogniu, ludziach i zwierzętach. Widząc życie, widzimy Śiwę.

Więcej...

Komentarzy: 0

Lekcja 48. Obrzędy

Ilustracja

Miłość i oddanie zwykłego wielbiciela mogą być głębsze niż u zawodowego kapłana. Historia naszej religii zna wiele przypadków osób z szerokiej wspólnoty wiernych, które posiadały moc przywoływania Boga i które dokonywały licznych cudów.

Więcej...

Komentarzy: 0

Lekcja 47. Iśwarapudźana: czczenie

Ilustracja

Wyznający ślepą wiarę, w której nie ma miejsca na głębsze zrozumienie i wnikliwe osobiste doświadczenie, walczą o wydostanie się ze skorupy ignorancji za pomocą prostych praktyk.

Więcej...

Komentarzy: 0

Lekcja 46. Wiara w tradycję

Ilustracja

Ludzie w stanie oszołomienia będą czytać książki filozoficzne czy religijne, lecz ich treść uznają za nieprzystającą do współczesności. Skarbnica wiedzy przodków jest zagrożeniem dla ich próżnej niezależności.

Więcej...

Komentarzy: 0

Lekcja 45. Etapy rozwoju duszy

Ilustracja

Wiara duszy pogrążonej w mroku (irul) jest prymitywna, nielogiczna. W swych dziecinnych staraniach dusza uporczywie czepia się takiej wiary. Nie ma w tym rozumowego uzasadnienia, tylko prosty impuls intuicyjnego umysłu i ciała. Jednak ta wiara w nieznane i niewidzialne, w słowa autorytetów, w konieczność poddania się prawom wspólnoty wznosi duszę na wyższy poziom – oszołomienia (marul). Dusza zaczyna wierzyć we własny osąd i doświadczenia, w swą zdolność rozumienia opinii innych: intelektualnego przyjmowania ich i odrzucania.

Więcej...

Komentarzy: 0

Wpisów na stronie: