Polub nas na Facebooku

Aktualności

Gaj słoni - część 3

Wielcy święci i mędrcy, którzy wielbili Pana Dźambunatha

Status świątyni w dużym stopniu zależy od tego, jakiego kalibru wielbiciele poświęcili się czczeniu lokalnego Bóstwa. Świątynia Dźambunatha przyciągała przez wieki wielkie postacie śiwaizmu. Oto niektóre z nich:

Agasthja. Mędrzec znany z najstarszych indyjskich pism świętych. Został osobiście wysłany przez Pana Śiwę do południowych Indii. Przyczynił się do rozkwitu języka tamilskiego i, zgodnie z przekazem tradycji, osobiście wielbił Śri Dźambunathę.
Gautama. Historia mędrca i jego żony Ahalji została opisana w Ramajanie. Uroda Ahalji oszołomiła władcę bogów Indrę. Pod nieobecność Gautamy pojawił się on w aśramie mędrca, przybrawszy jego postać i uwiódł nieświadomą podstępu Ahalję. Dzięki swej mistycznej mocy Gautama dowiedział się o zdarzeniu. Przeklął swą żonę, by zamieniła się w kamienny blok, a Indrę, by jego całe ciało pokryło się tym elementem ciała kobiety, którego tak bardzo pożądał. Gautama nie gniewał się długo na żonę, ale odroczył przywrócenie jej ludzkiej postaci na czas swej pielgrzymki. Tym sposobem zabezpieczył Ahalję przed groźbą kolejnego uwiedzenia. Mędrzec postanowił odwiedzić wszystkie świątynie Śiwy w krainie dharmy. Dotarł również do świątyni Dźambukeśwary i zapałał miłością do boskiej lingi. Zatrzymał się tam na dłużej, codziennie brał kąpiel w wodach Kaweri i z oddaniem czcił Pana. Zadowolony Dźambukeśwar ukazał się mu, gotów spełnić życzenie wielbiciela. Wtedy Gautama poprosił o zwrócenie mu żony w „nienaruszonym” stanie. Pan powiedział, że będzie to możliwe dopiero za życia Ramy, inkarnacji Wisznu. Kiedy boski Rama „przypadkowo” dotknie kamienia stopą, Ahalja odzyska swą postać. Tak też się stało. Rama uwolnił kobietę od klątwy i przywrócił jej cześć.

Śri Ramaćandra. Lingę Dźambukeśwara wielbił sam Rama, bohater Ramajany.

Śri Rama konsekrował Śiwalingę o nazwie Ramanathaswami w Rameśwaram, aby uwolnić się od grzechu zabicia Rawany i jego brata – Kumbakarny. Skazy grzechu pozbył się jednak dopiero, kiedy przybył do Thiruwanaikki i oddał się czczeniu Śri Dźambukeśwary. Rama ponoć osobiście wykopał niewielki zbiornik wody (Rama tirtham), zbudował nad nim świątynię i odprawiał obrzędy do Śiwalingi. Linga ta nosi nazwę Śri Karumal Eśwaram.
Paraśara. Wielcy mędrcy Waśisztha i Wiśwamitra są jednymi z siedmiu pierwszych nauczycieli sanatana dharmy. Niestety ich wzajemne relacje były fatalne. Wiśwamitra chciał zabić rywala i w tym celu odprawił szczególną ofiarę. Z ognia wydobył się demon, który miał uśmiercić Waśiszthę. Kiedy demon pojawił się w pustelni mędrca, zastał tam tylko jego syna Sakthiego. Zabił młodego mędrca, a Waśisztha pogrążył się w rozpaczy. Bóg Brahma chciał ukoić jego ból. Dlatego zapewnił mędrca, że znajdzie pociechę we wnuku, który wkrótce się urodzi. Wnukiem tym okazał się słynny mędrzec Paraśara.

Paraśara kiedy dorósł, dowiedział się o tragicznej śmierci ojca i o tym, że jego duch błąka się w bólu. Pragnąc skrócić jego męki, udał się na pielgrzymkę. Dotarł także do Thiruwanaikki. Uznał, że nie ma piękniejszego miejsca na ziemi i postanowił zatrzymać się tam na długo. Sumiennie czcił Śri Dźambunatha i odprawiał ofiary, aby poskromić złe duchy. Paraśara intonował mantry, które wciągały do świętego ognia wszystkie duchy, z wyjątkiem duchów służebnych. Z jakiegoś jednak powodu śmierć w płomieniach zagroziła słudze Nirurudhiego, jednego ze strażników ośmiu kierunków (Asztadik palaka). Nirurudhi wybłagał „ułaskawienie” dla swego sługi u Pana Dźambunathy. Pan stanął wtedy przed Paraśarą, nakazał mu zakończyć ofiarę, a następnie przywrócił jego ojca do żywych. Ojciec po raz pierwszy mógł objąć swego syna.

Po tym zdarzeniu wielbiciele nadali Panu imię: „Paćathapeśwarar”, czyli „wcielenie współczucia i miłosierdzia”. Wielbiciele wierzą, iż Pan Współczucia i Miłosierdzia jest zawsze gotów wysłuchać ich próśb.

Oceń tekst 1 2 3 4 5 6
Średnia ocena: 3/6 (4 głosów)

Komentarze Facebook

Komentarze do tekstu Gaj słoni - część 3

Komentarzy: 0

Dodaj komentarz